פרשת נח, תשפ״ה: א שיעור וועגן דריי לעוועלס פון הבנה אין מצוות — פון מצות אדנ״י ביז מצות הוי״ה. די הויפט נקודה איז דער אונטערשיד צווישן שמור און זכור, בחינת נקבה און בחינת זכר, און וויאזוי די שמירת המצוות דארף זיין מושרשת אין דאס וואס דער אייבערשטער איז בעצמו — נישט נאר אין דעם וואס ער פירט די וועלט. אויך ווערט באהאנדלט דעם שם אלקים און שם הוי״ה אין פרשת נח, דער ענין פון נח׳ס בנין התיבה ווי ביישפיל פון מצות עשה, און דעם אמת׳ן פשט פון אדנות — נישט כפיה אדער שטארקייט, נאר דאס וואס דער אייבערשטער גיט משמעות פאר יעדן מענטש׳ס לעבן. ⏱️ Chapters (00:00) די דריי לעוועלס פון הבנה אין מצוות (03:19) שם אדנ"י: דער אדון וואס געבט מינינג (06:09) דער משל פון טאטע און קינד (08:17) דער טאטע איז די גוטסקייט פון דעם קינד (09:34) אדנות הייסט מינינג פון לעבן (10:46) די קליפה פון מיינען אז אדנות הייסט שטערקער (12:29) פארוואס זאל איך ממליך זיין דעם אייבערשטן? (15:08) ידיעת השם בעצמו: למעלה פון אדון עולם (17:35) תורת הוי"ה: די מצוות זענען פארבונדן מיט וואס ער איז (18:30) הוי"ה אלקים אין פרשת נח (19:58) מיט וועלכע מדה פירט דער אייבערשטער די וועלט? (21:01) נאר דער וואס ער איז קען באשאפן די וועלט (23:25) די בחירה: א רילעישאנשיפ מיט דעם אייבערשטן מצד וואס ער איז (25:54) שמור און זכור: צוויי לעוועלס אין עשיית המצוות (27:01) די דרשה פון ושמרתם ועשיתם (29:24) די תירוץ: פקודי הוי"ה און די יחוד (31:08) דער אייבערשטער איז אליין די מצוות (32:45) קיין פירוד נישט: די טובה בני אדם איז קודשא בריך הוא (34:39) פרשת נח: די שם אלקים און די שם הוי"ה 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

דער שיעור באהאנדלט די שאלה צי מדת הדין/רחמים און מדת האהבה/יראה זענען טאקע דאזעלבע נושא, און ווייזט אז די קאנעקשאן איז נישט אזוי פשוט ווי מ׳טראכט — ווייל אהבה האט צו טון מיט וואס איז גוט, ויראה מיט וואס איז שלעכט, בעוד מדת הדין אליין איז אויך א גוטע זאך וואס מ׳דארף ליב האבן. דערנאך ווערט דער רמב״ם׳ס שיטה אויסגעלייגט, אז עבודה מאהבה אדער מיראה מיינט לשמה אדער שלא לשמה, ולפי זה האט מצות עשה צו טון מיט אהבה און מצות לא תעשה מיט יראה. סוף כל סוף ווערט פארגעשלאגן א חידוש׳דיגע הסבר: לאמיתו של דבר איז נישטא קיין מציאות פון רע, און ווער ס׳לעבט מיט א אמת׳דיגע השגת הטוב דארף קיין מצות לא תעשה בכלל נישט — דאס איז נאר רעלעוואנט מחמת דער חטא און אראפגעפאלנקייט פון דער וועלט. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה: ערב שבת בראשית און די מדת הדין (01:26) די קשיא: אהבה ויראה איז נישט די זעלבע נושא פון דין ורחמים (02:00) וואס מיינט אהבה ווערסעס יראה (02:55) דער רמב"ן אויף מצוות עשה ולא תעשה (03:37) אהבת השם ווערסעס אהבת המצוה (06:03) רחמים איז נישט חסד און נישט אהבה (07:05) מדת הדין איז א גוטע זאך וואס מ׳דארף ליב האבן (08:50) מדת הדין מיינט נישט עונש: די ברכה הגומל לחייבים טובות (10:10) שאלה פון די פלאר: פארוואס נעמט מען אן בדין ביי א שלעכטע זאך (11:50) יראה ווערסעס שנאה (15:05) דער רמב"ם׳ס מהלך: מאהבה און מיראה (17:04) מאהבה: כפי הדעת, מתוך הכרת הטוב (17:35) מיראה: מיראת שכר ועונש (19:06) די ערשטע מצוה ביי אדם: עשה און לא תעשה (20:33) דער נחש און די אשה (21:13) דער פלא: צו ס׳איז מעגליך מצות לא תעשה לשמה (22:14) א שאלה אויף דעם פשט (23:42) א געוואגטער חידוש: אין לאמיתו של דבר איז נישטא קיין רע (24:24) ווען די וועלט וואלט געווען גלייך (25:14) די אויפלעזונג: מצות לא תעשה שייך צו מדת היראה (26:28) אל יאמר אדם אי אפשר: די מציאות פון מצוות לא תעשה (27:47) דער וואס האט ליב דעם מלך: די סברא פון יראה מתוך אהבה 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די סודות פון שמיני עצרת און שמחת תורה לויט דעם זוהר הקדוש: פארוואס שמיני עצרת איז אן הוספה נאך די שבעים פרים פון סוכות, וואס איז דער קשר צווישן די שבעים אומות און דעם איינעם פאר, און וויאזוי הושענא רבה פירט אריין אין שמחת תורה. דרייַ טיפע מבנים ווערן דערקלערט: שמחה ווי אן אנטקעגן מיטל קעגן קליפה, שמחה ווי עפעס וואס איז גוט אין זיך אליינס, און דעם גאנצן יחוד פון קודשא בריך הוא ושכינתיה אין שמיני עצרת — ווען מ׳לייגט אַוועק אַלע לבושים און עס בלייבט נאר **נשמח אני ואתה**. ⏱️ Chapters (00:00) וואו רעדט די זוהר פון שמיני עצרת (02:10) די קאנעקשאן פון עצרת צו תורה (02:51) די צוויי מהלכים: סיום פון פסח און עצרת של מלכות (06:57) דער חידוש: קיינער קומט נישט אן שמחת תורה (08:16) דער יום הדין אין א זמן שמחה (09:57) די אייגענע נקודה פון יעדן איינעם (10:38) שמיני עצרת איז הוספה (11:53) די מעשה פון די גוי אין ראדין (14:30) דער משל פון דעם מלך (15:43) די שבעים פרים כנגד שבעים אומות (17:43) א צווייטע נוסחא: דו האסט פארגעסן צו דאווענען פאר דיר (19:01) פארוואס דאווענט מען פאר די גוים (20:39) די טיפערע לעוועלס אין חסידישע ספרים (21:15) ערשטער לעוועל: סור מרע ועשה טוב (24:36) צווייטער לעוועל: ס׳איז גוט ווייל ס׳איז גוט (25:40) דריטער לעוועל: בתוך חלק הטוב — די לבושים טוט מען אויס 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

הקב״ה לוקח ושמח בנו ואנחנו לוקחים ושמחים בו | זוהר פקודין מצוות לולב ערב סוכות תשפ״ז

דער שיעור באהאנדלט דעם חילוק צווישן דעם אמת׳דיגן דין פון קדושה — פחד יצחק — און דעם פאלשן דין פון די סטרא אחרא, וואס מאכט מענטשן דעפרימירט און קריטיש אויף אלעמען. יראת העונש איז אין אמת יראת הסטרא אחרא, און א איד דארף וויסן אז ער איז גערעכט לגבי זיינע שונאים — נישט מצד חסד, נאר מצד דין עצמו. דאס איז די עבודה פון ראש השנה: מען איז ממתיק דעם דין אויף ידי דעם העכערן דין, אזוי ווי יעקב כאפט אויס עשו — מ׳דערקענט אז ס׳קען זיין אסאך בעסער, מ׳מאכט פלענער, און מ׳גייט אריין אין א גאנצע נייע יאר מיט שמחה. ⚠️ הערה: דער אנהייב פונעם שיעור פעלט אין דער רעקארדירונג. Note: the beginning of this shiur is missing from the recording. ⏱️ Chapters (00:00) די קריטיקירער קעגן דעם דין היום (00:45) די דין המלכות און די רדיפה פון דוד המלך (01:40) די שטעקן פון דער אייבערשטער (09:24) "והאלהים עשה שייראו מלפניו" — דער פערדער לעוועל (20:45) עשו — דער נאכמאכער פון יצחק (22:31) דער אייבערשטער איז אן אוהב (23:35) מ׳איז בוחר די ריכטיגע מדת המלכות (28:13) מדת המלכות דקדושה קעגן מדת הדין דסטרא אחרא (32:59) פארוואס ווערט מכסה די מלכות 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ערב ראש השנה תשפ״ז ווערן באהאנדלט די קבלה׳דיגע ענינים פון כתיבה און דיבור — וויאזוי “כתבנו לחיים” מיינט באאמת איינגעשריבן ווערן אין דעם אורעלטן גאטליכן כתב, וואס עקזיסטירט פאר׳ן בריאת העולם. א חשוב׳ע נקודה איז אז יעדע השפעה — אויב פון א רבי, אויב פון ה׳ אליינס — דארף האבן א מקבל, אנשטאסן פילט דער משפיע אליינס א חסרון. בנוגע עבודת ראש השנה ווערט אויסגעקלערט אז יעדן מענטש׳ס תפילה פאר זיינע פרטישע בקשות איז כלל נישט קיין ווידערשפרוך צו דאווענען פאר כלל ישראל — נאכן מושג פון חנה׳ס תפילה “ה׳ צבאות” — ווייל אין א וועלט וואס פונקציאנירט ווי א סיסטעם, דאווענט יעדן פרט אויטאמאטיש פאר דעם גאנצן כלל. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה: די סטרוקטור פון די ערב שבת שיעור (02:33) די חברים אלס חלק פון די יחוד (03:26) די סטרוקטור פון לימוד התורה און די מציאות העולמות (04:00) דער רמ"ק׳ס פשט: אן אור מוז האבן א מקבל (05:17) דער צורך פון א מקבל: פארוואס שרייבט מען א ספר? (07:03) דער שרייבער און דער מקבל בסוף העולם (07:34) רבי אבא יכתוב (08:14) נגלה קעגן נסתר (08:48) דער מלאך סופריאל און די כתיבה למעלה (09:24) דיבור: ויאמר אלקים און די שבע קולות (10:18) תורה שהיתה כתובה לפניו באש שחורה על גבי אש לבנה (12:09) זעקס און צוואנציג דורות ביז אברהם אבינו (44:18) די כתיבה על שם העתיד (45:29) סיום 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

לעשות דבר אחד בלבד בחיים מבלי זמן לחטוא | זוהר פקודין הקדמה נצביםן וילך תשפ״ו

וואס איז בכלל א מצוה? דער שיעור באהאנדלט דעם יסודות׳דיגן אונטערשייד צווישן מצוות עשה ומצוות לא תעשה, מיט דעם זוהר׳ס פארשטאנד אז אלע מצוות זענען בעיקר “נזכרים ונעשים” — א מענטש׳ס מצוה אויף דער וועלט איז נאר א זכר, א שאדאו, פון וואס ס׳ווערט אמת׳דיג נעשה אין די עולמות העליונים. דערויף בויט זיך אויס דאס פרינציפ פון “זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו” — אז עשה ולא תעשה זענען נישט צוויי פארשידענע זאכן, נאר צוויי זייטן פון דער זעלבער ריאליטי, אזוי ווי “שומר תורה” איז א דין אין דעם גברא, נישט בלויז אין די פעולה. ⏱️ Chapters (00:00) די בעיסיק חלוקה פון מצוות (02:02) פארוואס דארף מען פארשטיין וואס איז א מצוה (04:00) פארשידענע דרכים אין וואס איז א מצוה (04:55) דער זוהר׳ס דרך: שמור וזכור (06:27) די קשיא אויף ושמרתם ועשיתם (08:40) שמירה ועשיה גייען צוזאמען (11:01) א יוד איז א שומר תורה — א דין אין די גברא (15:09) די זכירה: זכור את יום השבת און זכור עמלק (17:23) דער זוהר׳ס תירוץ: זכירה איז עשיה — נזכרים ונעשים (19:30) די מצוה איז א זכר צו די עולמות העליונים (22:32) מיוטשועלעטי: אן אור חוזר (24:34) די קאנעקשאן דארף גיין ביידע וועגן (27:42) די יסוד: מיוטשועלעטי אן מבטל זיין די הייערארקי (29:12) די מצוה איז א בילד פון עולם האצילות (31:53) פארוואס שטייט זכור נאר ביי שבת און ציצית (32:43) וויאזוי דאוונט אן אמת׳דיגער מקובל (34:48) די גאנצע תורה האט צוויי טייטשן (37:27) אין עולם אלא אחד — מן העולם ועד העולם (39:40) די נפקא מינה פון זכור: א זכר בעלמא (40:33) עשה ולא תעשה: וועלכע מצוות מאכן ייחודים (43:31) די יחוד פון מצוות לא תעשה: די שמירה, נישט די עשיה (45:58) זכור ושמור בדיבור אחד: עשה און לא תעשה כאחד (48:12) די יסוד אין חודש אלול 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט דאס פונדאמענטאלע חילוק צווישן מצות עשה און מצות לא תעשה, ווי עס קומט ארויס פון דעם מדרש “זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו”. דער רמב״ן׳ס מחלוקת מיטן אבן עזרא ווערט דורכגענומען — צי איז דאס נאר א לשון-חילוק, אדער א גרונטיגע סתירה צווישן צוויי פארשידענע מדרגות פון עבודת ה׳: אהבה קעגן יראה, עשה קעגן לא תעשה. שבת איז דאס איינציגסטע וואו ביידע זאכן קומען זיך צוזאם, ווייל ביי דעם אייבערשטן אליין איז נישטא קיין חילוק צווישן זכור און שמור. ⏱️ Chapters (00:00) אנהייב פון די שמועס: זכור ושמור און די צוויי סארטן מצוות (00:43) די ערשטע גרויסע התגלות: מתן תורה (01:53) די פערספעקטיוו פון די תורה: אבדזשעקטיווע נערעיטאר (03:29) סוף התורה: צוריק צו דער אבדזשעקטיווער סדר (04:06) די שאלה פון שמונה פסוקים (05:25) די מדת המלכות און די מדרגה פון תורה (06:17) מיתת משה און דער סוד פון וימת שם משה (07:17) דער שורש התורה (08:07) די סדר וצורת התורה: עשרת הדברות (08:58) די לוחות: א דבר המתקיים (10:08) די מצוה פון כתיבת ספר תורה (49:19) פארוואס שרייבט מען עס: א נקודה פון קביעות (52:44) אין ביידע לוחות שטייט די לוחות: א סוד (53:14) דער חידוש: א סתירה בדיבור אחד 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox

דער שיעור באהאנדלט דעם מקור און סוד פון תרי״ג מצוות — פון די מימרא פון רבי שמלאי, דורכן רמב״ם, ספר החינוך, ביז דעם וואס דער זוהר פארשטייט פון דעם גאנצן ענין. א הויפט נקודה איז דער חילוק צווישן מצוות עשה (מדת אהבה, זכור) און מצוות לא תעשה (מדת יראה, שמור), לויט דעם רמב״ן אין זיין פירוש אויף עשרת הדברות. דאס קולמינירט אין דעם יסוד פון “זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו” — אז יעדע מצוה כולל אין זיך ביידע מדות, עשה ולא תעשה, ווייל זיי קומען פון דער זעלבער אמת׳דיגער גאטליכער אחדות. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה: וואו מיר האלטן (01:35) וואס איז די טייטש א מצוה? (03:05) פארוואס רעדן ספעציפיש פון "מצוות"? (05:47) דער זוהר איז געבויט אויף פרשיות, נישט מצוות (07:23) די מימרא פון רבי שמלאי און די אזהרות (09:43) דער רמב"ם: די גאנצע תורה אלס סדר המצוות (12:02) דער ספר החינוך: מצוות על סדר הפרשיות (13:29) די עיקר לימוד: סדר פרשת השבוע (17:04) די ספרים אין די זוהר וואס גייען על סדר המצוות (18:22) די דרוקערס און די צומישעניש פון די ספרים (32:00) די מצוות איז א פנימיות׳דיגע אידישע מושג (42:14) מצוות עשה און מצוות לא תעשה אין די מימרא 📌 This Shiur Also On 📺 Watch on YouTube 🎬 Watch on Website 📝 Read Transcript 🌐 English Transcript 🌐 Hebrew Transcript 📂 Download from Dropbox